Cookies help us delivering our services on https://deelnemers.klimmentegenms.nl. If you keep browsing this website, you are accepting our use of cookies for statisitic purpose and social network functionalities.

Close

990 €

raised so far. Fundraising target 3 500 €

28%

47
days left

10

donations

Share this fundraising page

Project
Team
Donations
Blog
Comments
Stel je voor, je bent jong, leidt een actief leven, een groot wintersportliefhebber en elk jaar wel één of twee weken op een snowboard te vinden in de Alpen (we hebben allemaal zo onze hobby’s 😉). Op een gegeven moment in het nieuwe wintersport seizoen realiseer je dat je geen controle meer hebt over jouw snowboard en de afstanden die je normaal afdaalde op een snowboard per dag, daarvan niet eens de helft van haalt in één hele week. Ook hele andere basale zaken zoals lopen, na 3 kilometer wandelen kan je gewoon niet meer, wat doe je dan? Toch maar met tegenzin naar het ziekenhuis voor onderzoeken om te weten te komen wat er mis is.
 
En misschien had je het toch niet moeten doen, de wereld zakt onder je voeten vandaan wanneer de woorden Multiple Sclerosis worden uitgesproken.
In de steek gelaten door jouw eigen lichaam, je schrijft je zelf al af en alle gemaakte toekomstplannen kunnen de prullenbak in.
 
Mensen met Multiple Sclerosis hebben allemaal wel een soort gelijke ervaring, het verhaal hierboven in het kort is mijn eigen verhaal. Het slechte nieuws kreeg ik te horen op de dag dat ik 29 jaar werd, wat nu (op het moment dat ik dit schrijf) meer dan één jaar geleden was in 2017. Wat Multiple Sclerosis was wist ik al, omdat mijn moeder hiermee gediagnostiseerd was in 2010. Op het moment van het slechte bericht stond ik op een groot kruispunt in mijn leven, wat te doen nu? Bij de pakken neerzitten kon ik niet en wilde wat betekenen voor de gemeenschap, maar ook een doel voor mijzelf stellen. Na wat surfen op internet kwam ik op de Moves pagina, waarop het evenement Klimmen tegen MS was beschreven, de Mont Ventoux beklimmen tegen MS en niet deelnemen was geen optie en in 2018 was de eerste keer dat ik deel nam aan Klimmen tegen MS.
 
Toen ik vrienden had verteld dat mijn plan was de Mont Ventoux te beklimmen waren er direct wat sportievelingen die zonder enige aarzeling dit avontuur samen met mij aangingen. Het team Friends Moving was geboren en na editie 2018 staat in 2019 het team weer aan de start in Malaucène aan de voet van de Mont Ventoux.
 
Multiple Sclerosis is nog steeds een onvoorspelbare aandoeningen die mensen treft over de wereld en zich op steeds jongere leeftijd uit.
Vaak wordt de aandoening verkeerd begrepen en anderen geven je helaas dan snel de "stempel". Via deze actie te delen via familie, vrienden en social media hopen we ook dat mensen de aandoening MS beter gaan begrijpen, maar ook zoveel mogelijk geld proberen op te halen om MS uit de wereld te helpen.
See all
  • 02/10/2018

    Erik van der Plas

    Teamcaptain
    (Team creator)

  • 12/10/2018

    Wouter Rhijnsburger

    Teamlid

  • 20/02/2019

    Tessa van Alphen

    Teamlid

  • 20/02/2019

    Debbie van Alphen

    Teamlid

  • 13/03/2019

    Merryn van Velzen

    Teamlid

  • 22/03/2019

    Nico Boot

    Teamlid

See all

20/04/2019

Corrie van der Plas

435 €

60 jaar word je niet alleen☺☺ Familie en vrienden bedankt voor deze verjaardags donatie.

20/04/2019

Huig van duijn

25 €

Geef hem van jetje

18/04/2019

FRANS HOOGEVEEN

25 €

17/04/2019

Corrie van der Plas

45 €

Lia en oma Jonker bedankt voor deze bijdrage

04/04/2019

Roos Litjens

10 €

30/03/2019

Corrie van der Plas

50.20 €

19/03/2019

Erik van der Plas

50 €

Gage optreden met Arkelicious

05/02/2019

Wouter Rhijnsburger

25 €

donatie Meneer Sip

27/01/2019

Mariet de Boer

25 €

Zet m op, toppers!!!

15/10/2018

Protestantse Gemeente Oestgeest

299.80 €

Collecte tijdens huwelijk 15-09-2018
See all
  • Erik van der Plas

    Teamcaptain

    19/03/2019

    Rondjes rijden

    “Fietsen, blijven trappen, FIETSEN, FIETSEN, kom op” stond Herman Schenk door zijn microfoon te schreeuwen aan de zijkant van de baan. Herman is een bekend gezicht in Sportpaleis Alkmaar, waar veel bekende baanwielrenners en wielrenners op de weg trainen of ooit hebben getraind. Veel ruwe diamanten hebben door Herman de kans gekregen sport op het hoogste niveau te kunnen beoefenen.

    En Herman was dus ook de persoon die de baanwielrenclinic heeft begeleid waaraan ik deel heb genomen. Een goede vriend kwam op het idee, nadat hij van LtD een tijdritpak had gekregen door een mooi stukje tekst in te leveren voor de podcast, een keer met twee wielen binnen te fietsen in plaats van de vertrouwde weg. Dit was een uitgelezen kans om dit te ervaren Samen met een 12 andere fietsers, van de 19 uitgenodigde, stonden we te poppelen om te starten. Waarvoor dank Tom, voor het organiseren van deze clinic 😉.

    De Velodrome in Alkmaar is in vergelijking met andere Velodromes, zoals waar het WK baanwielrennen dit jaar wordt gehouden, een betonnen bak met daarin een houtenbaan (de piste) van 250 m en een hellingshoek in de bocht van tegen de 45°. Ook dit heeft zijn charmes, pure sport beoefenen zonder alle toeters en bellen, terug naar de kern van de sport.

    Nog even een korte uitleg over de fiets, deze heeft geen rem en het is zeer belangrijk om te blijven trappen. Waarom door blijven trappen? Met een normale fiets is het mogelijk de benen stil te houden, maar met een baanwielrenfiets niet, dat betekent wanneer je stopt met trappen dat je 1. Een oplawaaier krijgt op de knieën (iets wat de spinners onder ons zullen herkennen) of 2. Je over de kop slaat met (waarschijnlijk) je gezicht op het hout.

    Gelukkig was dit een clinic en kregen we genoeg tijd om te wennen aan de fiets, hoe in te klikken met de pedalen en te remmen. Herman had een aantal kleine oefeningen die hij afwerkte voordat we überhaupt de piste op mochten.

    Uiteindelijk mochten we de baan op en mochten wennen aan het hout, want de baan in de bocht is vanaf de grond tot aan de top bijna 45° stijl. De bocht is het meest spannende deel van de baan wanneer je dit voor het eerst ziet. De truc… hard door blijven fietsen en de hoek van bocht merk je niet meer. Het mooie van baanwielrennen is dat je met gemak 40/50 km per uur kan halen, wat resulteert in droge ogen.

    Ik ben de tel een beetje kwijtgeraakt op het aantal rondjes voordat we een aantal baanwielrenonderdelen gingen doen, zoals tijdrit, Keirin en koppelkoers.

    De Keirin, leuk achter een dendrie fietsen, geniepig ging Herman steeds sneller en sneller. Hij riep nog iets van “60” riep en toen was het voor mij wel over, ergens tussen de 55 en 60 ieder geval. Uiteindelijk bij de 65 km/h was iedereen het kwijt en reed Herman met voldoening nog een extra rondje.

    Een erg leuke ervaring het baanwielrennen, zeker als een wielrenliefhebber moet iemand dit zeker hebben geprobeerd.

    Follow me on

  • Erik van der Plas

    Teamcaptain

    25/01/2019

    Hoogtestage zoals de pro’s

    Voordat we aan onze eerste editie van Klimmen tegen MS startte, wisten we dat klimmen met de fiets een heel ander verhaal is in vergelijking met rondjes fietsen in ons kikkerlandje. Je moet op heel veel zaken letten, niet als een raket starten, niet te veel meenemen (de zwaartekracht is onverbiddelijk), verzet op de fiets, mentale voorbereiding en verzin het allemaal maar nog meer. Maar ach, behalve dit allemaal geeft het klimmen op de fiets genoeg voldoening en het houdt je ook nog in vorm :p.

    Zoals vorig jaar zijn Wouter en ik naar één van de Canarische eilanden geweest om daar te gaan fietsen. Dit jaar waren we op het altijd zonnig Tenerif, zoals de ploegen Sky en Astana dit ook doen. Tenerife, kenmerkend door de El Teide, is een fietsparadijs voor de klimmers. Met 3.718 meter het hoogste punt van Spanje, belangrijk om te vermelden dat je met de auto en fiets het hoogst haalbare punt 1500 meter lager ligt, zo’n 2200 meter boven zeespiegel.

    Over altijd zonnig Tenerife gesproken, dit valt te bediscussiëren. Waarschijnlijk hadden we al wat te maken met de voorlopers van de storm Carlos. Het weer was wisselvallig en op sommige moment zelfs koud en zeer regenachtig, terwijl het zuiden van Tenerife dor en dor droog lijkt.

    We verbleven in een hotel waar we nu op terug kijken als een eens-maar-nooit-meer ervaring. De populatie bestond uit Engelse, Scandinavische en Nederlanders. Waar sommige Engelse jongeren, door toedoen van drank, zo af en toe onze nachtrust verstoorde. Afijn, dat kan gebeuren 😉.

    De eerste dag van ons avontuur op Tenerife bestond uit het verkennen van het gebied, eigenlijk betekende dit de klim naar boven verkennen. Vilaflor was de bestemming, het laatste stukje beschaving voordat je naar de top van de El Teide gaat, waar een maanlandschap op zich liet wachten.

    Fietsen moet leuk blijven, we zijn geen pro’s dus de nodige koffiestops waren al helemaal tot detail uitgezocht voor elk geplande rit. Spanje staat bekend om het assortiment koffie, café con leche, café o Americano, leche manchada, café solo, cortado…. Oké, dit blog is geen handleiding hoe koffie te bestellen in Spanje, maar voor een wielrenner is koffie, laten we het erop houden zeer belangrijk. Om terug te komen op de koffiestops, de eerste stop in Arona was al meteen legendarisch, een moderne patisserie genaamd Pasteleria Aroma met genoeg wielerbrandstof te koop met daarbij een goed kopje koffie.

    Na bij te zijn gekomen ging de tourrit verder omhooggegaan over de TF-51 naar Vilaflor, wat toch nog een moeizame rit was geworden uiteindelijk. Na een koude en korte stop in Vilaflor voor de lunch zijn we de afdaling ingegaan, een prachtige afdaling over de TF-21. De afdaling had nog mooier geweest wanneer het niet had geregend 😊. We waren gelukkig voorzien van fietsen met schijfremmen, welke ideaal zijn op dat soort momenten.

    Twee dagen later zijn we weer naar boven gegaan, op weg naar de top van de El Teide. Het weer was een stuk beter dan de eerste dag en Wouter en ik hadden beide zin om een stukje te gaan fietsen. Helaas moest ik 9 kilometer voor de top opgeven, want de benen wilde niet meer. Wouter had de kracht nog wel en heeft de top wel gehaald 😊. Weer een geweldige prestatie en eentje zeker om trots op te zijn.

    Na vier dagen te hebben gefietst konden we ook nog wat van het eiland zien, voordat we terugvlogen naar Nederland. Dat storm Carlos snel het land zou naderen konden we goed merken in het kleine kustplaatsje Garachico. De parkeerplaat waar de gehuurde auto stond binnen de kortste keren onder water, doordat de oceaan had besloten dat stukje in te wijden als zee. Nadat de auto weer veilige op de het droge reed zijn we de vulkaan ingereden, een vreemde gewaarwording. Het land heeft namelijk een hele diverse vegetatie, maar boven op de vulkaan is het een groot dor maanlandschap.

    Zoals met elk avontuur was het einde snel inzicht en ging het vliegtuig terug naar Nederland, een ijzeren kist vol met voldane toeristen die een week konden genieten van zon en luxe. Met uitzondering van twee mannen die zich op de fiets over het eiland vervoerde en op die manier hun training zijn gestart voor de klim van de kale berg op 10 juni 2019.

    Follow me on

  • Erik van der Plas

    Teamcaptain

    12/10/2018

    Een nieuw jaar, een nieuw avontuur

    De eerste editie van Klimmen tegen MS waaraan wij hebben meegedaan staat nog vers in het geheugen, maar editie 2019 staat alweer op de agenda, maandag 10 juni 2019. In de vroege ochtend van tweede pinksterdag staan we voor de tweede keer aan de start van de klim naar de top van de Mont Ventoux. Dit jaar gaan we proberen het net zo’n succes te laten zijn als de eerste keer, al zal dit een pittige klus gaan worden. Wij zullen dit niet alleen kunnen en hebben jullie hulp hierbij nodig!

    Ook dit jaar gaat een periode worden waar we weer flink moeten gaan trainen om de top weer te kunnen behalen, maar nemen de ervaringen van vorige jaar mee. Trainen is belangrijk, maar het samen zijn, plezier hebben in fietsen en lol hebben om het fietsen heen is nog belangrijker in aanloop van de klim. Een aantal leuke ritjes, hoogtestage op vulkaan en virtuele races staan al op de agenda en hier gaat nog genoeg aan worden toegevoegd.

    Verwacht dit jaar weer blogs waarin jij wordt meegenomen in de hele reis naar 10 juni 2019 tot we weer aan de top staan van de Kale berg.

    Follow me on

See all
See all